Encyklopedia MTG

Wszystkie A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N O P R S Ś T U W Z Ź Ż

Konflikt podbarkowy – etiologia i terapia

Często używając określenia „bark” wskazywany jest staw ramienny, choć tak naprawdę staw ten, stanowi on tylko jeden z elementów wchodzących w skład całego kompleksu, które go budują. Bark zawiera w swojej budowie również obręcz barkową oraz nasadę bliższą kości ramiennej, a także staw między łopatką a ścianą klatki piersiowej. Jest to więc pojęcie funkcjonalne, a nie anatomiczne. Dzięki niemu możliwe jest wiele ruchów kończyny górnej, mających szczególne znaczenie w wykonywaniu codziennych czynności.
Pomiędzy tak wieloma strukturami kostnymi barku przebiegają mniejsze, delikatniejsze. Należą do nich między innymi splot ramienny, naczynia podobojczykowe i pachowe. Bark stabilizowany jest przez wiele mięśni, wśród których najbardziej narażone na uszkodzenia są te, które wchodzą w skład tak zwanego stożka rotatorów:

  • mięsień nadgrzebieniowy,
  • mięsień podgrzebieniowy,
  • mięsień obły mniejszy,
  • mięsień podłopatkowy.

Konflikt podbarkowy powstawanieKonflikt podbarkowy – etiologia

Szczególną rolę w powstawaniu urazów tej okolicy stanowi przestrzeń podbarkowa, w której znajduje się kaletka podbarkowa. Jeżeli dojdzie do ucisku w tej okolicy doprowadzi to do zespołu zwanego konfliktem podbarkowym, w którym źródłem bólu jest ucisk na struktury przestrzeni podbarkowej. Najczęściej są to: kaletka podbarkowa i ścięgna mięśni stożka rotatorów. Ból może wynikać ze stanu zapalnego kaletki lub zmian w ścięgnach. Dodatkowym elementem drażniącym ścięgna mięśni (głównie nadgrzebieniowego oraz głowy długiej mięśnia dwugłowego) jest wyrostek barkowy, który powoduje uszkodzenia w trakcie wykonywania odwodzenia ramienia.
Wyróżnić można 5 stopni uszkodzeń tej okolicy:

  • 1 stopień- obrzęki i zapalenia kaletek, uszkodzenie m. nadgrzebieniowego odwracalne.
  • 2 stopień- włóknienie ścięgien na skutek długotrwałego stanu zapalnego, zmiany nieodwracalne,
  • 3 stopień- całkowite przerwanie ścięgien,
  • 4 stopień- zmiany kostne w wyrostku barkowym, odwapnienie guzka większego kości ramiennej,
  • 5 stopień- artropatia całego stawu ramiennego.

Konflikt podbarkowy – czynniki predysponujące

Konflikt podbarkowy terapia

Czynnikami predysponującymi do powstawania konfliktu podbarkowego są silne urazy lub powtarzające się mikrourazy barku, a także praca, która wymaga długotrwałego utrzymywania kończyny górnej w górze, wiek powyżej 40 roku życia oraz osłabione mięśnie obręczy barkowej.
Pacjent podczas badania będzie zgłaszał ból podczas wykonywania ruchów odwodzenia ora zgięcia, a czasami nie będzie możliwe ich czynne wykonanie. Ból zlokalizowany jest w przedniej okolicy wyrostka barkowego. W trakcie diagnostyki charakterystyczne będzie występowanie bolesnego łuku to znaczy nasilenie dolegliwości bólowych podczas odwodzenia w zakresie 70 – 120 stopni. Innymi testami diagnostycznym, którymi terapeuta może się posłużyć to:

  • test dla mięśnia nadgrzebieniowego (Jobe’a),
  • test dla mięśnia podłopatkowego,
  • test opadającego ramienia,
  • test ciasnoty Neera.

Konflikt podbarkowy – Terapia

FAZA 1

  • CZAS PO URAZIE: 0-1 tyg.
  • ZASTOSOWANA TERAPIA:
    Stan ostry, walka z bólem, stanem zapalnym. Masaż poprzeczny w przypadku uszkodzonych ścięgien- delikatny, rozluźnienie naramiennego- uwalnianie kaletki podbarkowej, delikatna praca na mięśniach stożka rotatorów. Terapia punktów spustowych na mięśniach stożka.
    Fizykoterapia: PM, taping do odciążenia kaletki podbarkowej.
  • PROGRAM ĆWICZEŃ:
    Bez ćwiczeń w przypadku budzących bólów nocnych, później ćwiczenia Stabilizujące łopatkę i centrujące głowę kości ramiennej w panewce, wzmacniające przywodziciele i rotatory zewnętrzne, by obniżyć głowę kości ramiennej.
  • AKTYWNOŚĆ PACJENTA I ZALECENIA:
    Odpoczynek, unikanie czynności nasilających ból, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, ewentualnie po konsultacji z lekarzem iniekcja sterydowa do światła kaletki. Po iniekcji odciążenie kończyny, przez co najmniej tydzień.

FAZA 2

  • CZAS PO URAZIE: 1-4 tyg.
  • ZASTOSOWANA TERAPIA:
    Masaż poprzeczny ścięgien stożka rotatorów, masaż głęboki mm obręczy barkowej, terapia punktów spustowych mięśni: nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, obłego mniejszego i większego, podłopatkowego, naramiennego, piersiowego, najszerszego, dwugłowego ramienia, prostowniki grzbietu odcinka szyjnego i  piersiowego. Metoda Mulligana dla stawu ramienno- łopatkowego i dla szyi. Mobilizacje obojczyka z ruchem kończyny górnej.
    Fizykoterapia: PM, UD, taping do centralizacji głowy kości ramiennej w panewce, do rozluźnienia mięśni.
  • PROGRAM ĆWICZEŃ:
    Praca j. w + rozciąganie piersiowych, najszerszego, wzmacniające we wzorcach wyprostnych, potem też zgięciowych, ćwiczenia stabilizujące bark, ćwiczenia szyi, ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha i  ud.
  • AKTYWNOŚĆ PACJENTA I ZALECENIA:
    Unikanie czynności nasilających ból, zwłaszcza sięgania po przedmioty umieszczone wysoko (powyżej poziomu odwiedzenia ramienia).

FAZA 3

  • CZAS PO URAZIE: 4-7 tyg.
  • ZASTOSOWANA TERAPIA:
    Praca j. w odzyskiwanie pełnej ruchomości barku.
  • PROGRAM ĆWICZEŃ:
    Praca j. w + ćwiczenia funkcjonalne pozwalające na powrót do normalnego życia zawodowego i sportu.
  • AKTYWNOŚĆ PACJENTA I ZALECENIA:
    Kontrola i automatyzm prawidłowego wzorca ruchu.

    Zobacz również